ប្រវត្តិបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ

មានតំណាលថា នៅដើមនៃភទ្ទកប្បមាន សេដ្ឋីម្នាក់​​មាន​បុត្រមួយ ឈ្មោះធម្មបាលកុមារ ជាអ្នក​​មានចំណេះវិជ្ជា​ដ៏វិសេស​​រៀន ចេះចប់ត្រៃ​វេទ​​តាំងពីអាយុបាន ៧ឆ្នាំ។  សេដ្ឋី​បិតា​បានសាង ប្រាសាទឲ្យនៅ​ទៀបដើមជ្រៃមួយធំ នៅ​ឆេ្នរទនេ្ល ដែលជាទីនៅ​នៃ​បក្សី​ទាំងឡាយ​ធម្មបាលកុមារ​នោះ បានចេះទាំងភាសាបក្សី ទាំងពួងផង ហើយ​បាន​ជា​អាចារ្យ​សមែ្តង

មង្គល ផេ្សងៗដល់មនុស្សទាំងពួងផង។ គ្រានោះមនុស្ស​លោក​​រមែងរាប់អាន​ព្រះមហាព្រហ្មនិង កុបិលមហាព្រហ្ម ១អង្គទៀតដែលជាអ្នក សមែ្តងមង្គលដល់មនុស្សទាំងពួង។ ពេលនោះ​កុបិលមហាព្រហ្ម បានជ្រាបព័ត៌‌មានក៏ចុះមក សួរបញ្ហា និងធម្មបាលកុមារ ៣ "ខ" ដោយសន្យាទុកថា បើដោះប្រស្នាបាននឹងកាត់ក្បាលបូជា ធម្មបាលកុមារតែបើ ដោះមិនរួចនឹង​កាត់ក្បាល​ធម្មបាលកុមារវិញ។ ធម្មបាលកុមារ​សុំឲ្យពន្យារ​ពេលចំនួន ៧ថៃ្ងសិនដើម្បីគិតប្រស្នា។ លុះកន្លងទៅ ៦ថៃ្ងហើយក៏នៅតែគិតមិនឃើញ​ដឹងខ្លួនថា​ព្រឹកនេះ​នឹងត្រូវស្លាប់ ដោយ អាជ្ញាកុបិល​មហាព្រហ្មជា ប្រាកដហើយ។ ដូចេ្នះ គួរតែរត់ទៅលាក់ខ្លួនពួន​អាត្មា​ឲ្យស្លាប់​ដោយ ខ្លួនឯងប្រសើរ​ជាង ទើបចុះ​ពីប្រាសាទទៅ ដេកពួននៅក្រោមដើមត្នោតមួយគូ ដើមត្នោតនោះសត្វ ឥន្រី្ទញី​ឈ្មោល​ធ្វើសំបុក អាស្រ័យនៅ វេលាយប់ឥន្រី្ទញីសួរ ឥន្រ្ទីឈ្មោលថា ព្រឹកនេះយើងបានអា ហារពីណាស៊ី? ឥន្រី្ទឈ្មោល​ឆ្លើយថា យើង​នឹងស៊ីសាច់ធម្មបាលកុមារ ដែលត្រូវកុបិលមហាព្រហ្មសម្លាប់ ព្រោះដោះប្រស្នាមិនរួច។ ឥន្រី្ទញីសួរថា ប្រស្នានោះដូចមេ្តច ? ឥន្រី្ទឈ្មោលឆ្លើយថា : វេលា​ព្រឹកសិរីសួសី្តស្ថិតនៅទីណា ? ត្រូវឆ្លើយថា នៅមុខ ហេតុនេះ​ទើបមនុស្ស​ទាំងឡាយ​ត្រូវយកទឹកលប់មុខ ខ១ ទៀតថា ថៃ្ងត្រង់សិរីស្ថិតនៅត្រង់ណា ? ត្រូវឆ្លើយថា នៅទ្រូង​ហេតុនោះ​​ទើបមនុស្ស​ត្រូវយកទឹកលាងទ្រូង ខ១ ទៀតថា វេលាល្ងាចសិរីស្ថិតនៅទីណា ? ត្រូវឆ្លើយថា នៅជើង​ហេតុនេះ ទើប មនុស្ស ទាំងឡាយត្រូវយកទឹកលាងជើង។        ធម្មបាលកុមារបានលឺដូចេ្នះ ក៏ត្រឡប់​ទៅប្រាសាទវិញ។

 ព្រឹកឡើងកុបិល​មហាព្រហ្ម​ក៏មកសួរប្រស្នា ធម្មបាលកុមារ ឆ្លើយដោះស្រាយ តាមដែលបានលឺមក កុបិលមហាព្រហ្ម ហៅទេពធីតាទាំង ៧នាក់ដែលជា បាទបរិចាវិកាព្រះឥន្រ្ទ មកប្រាប់ថា ឥឡូវបិតា​ត្រូវកាត់ក្បាលបូជាធម្មបាលកុមារ តែបើដាក់ក្បាលនោះលើផែនដី ក៏នឹងកើតជាភ្លើងឆេះទាំង លោកធាតុ បើបោះទៅលើអាកាសភ្លៀងក៏រាំងបើចោល ក្នុង​មហាសមុទ្រ​ទឹកក៏រីងស្ងួតហួតអស់ ដូចេ្នះសូម​ឲ្យកូនទាំង ៧នាក់ យកពានមកទទួលក្បាល ថាហើយ​ក៏កាត់ក្បាលហុច ទៅឲ្យ នាងទុង្សា​ជាកូនច្បង នាងទុង្សាទើបយកពាន ទៅទទួលក្បាលបិតា ហើយ​ហែប្រទក្សិណ​ភំ្នព្រះសុមេរុ ៦០នាទីហើយក៏ អញ្ជើញទៅប្រតិស្ឋានទុក ក្នុងមណ្ឌលេះនៅ ក្នុងគុហាគន្ធមាលី ភំ្នកៃលាស បូជាគឿ្រង​ទិព្វផេ្សងៗ ព្រះ វិស្សកម្មទេវបុត្រ ក៏និមិត្តរោងទព្វដ៏ ហើយដោយកែវ ៧ប្រការ ឈ្មោះថា "ភគវតីសភា" ឲ្យជាទីប្រជុំ​នៃទេវតា​លុះដល់​គម្រប់ ១ឆ្នាំជា សង្រ្កាន្តនាងទេពធីតាទាំង ៧ក៏ផ្លាស់​វេនគ្នា មកអញ្ជើញ ក្បាលកុបិលមហាព្រហ្ម ចេញមក​ហែប្រទក្សិណ ភំ្នព្រះសុមេរុរាល់ៗឆ្នាំ​ហើយ​ត្រឡប់ទៅស្ថានទេវលោកវិញ។

ឈ្មោះទេពធីតាមហាសង្រ្កាន្ត និង គ្រឿងអាភរណៈ

ថ្ងៃ	ទេពធីតាមហាសង្រ្កាន	គ្រឿងអាភរណៈ
ថ្ងៃអាទិត្យ	ទុង្សាទេវី	សៀតផ្កាទទឹម    គ្រឿងប្រដាប់បទុមរាគ ភក្សាហារផ្លែឧទុម្ពរ អាវុធស្តាំកងចក្រ ឆ្វេងសង្ខ័ពាហានៈគ្រុឌ ។
ថ្ងៃចន្ទ័	គោរាគទេវី	សៀតផ្កាអង្គាបុស្ស   គ្រឿងប្រដាប់មុក្តា ភក្សាហារប្រេង អាវុធស្តាំព្រះខ័ន អាវុធឆ្វេងឈើច្រត់ ពាហនៈ ខ្លា ។
ថ្ងៃអង្គារ	រាគ្យសាទេវី	សៀតផ្កាឈូក គ្រឿងប្រដាប់មោរ៉ា ភក្សាហារលោហិត អាវុធស្តាំត្រីសូល៍ អាវុធឆេ្វងធ្នូ ពាហនៈអស្សតរ   ។
ថ្ងៃពុធ	មណ្ឌាទេវី	សៀតផ្កាចំប៉ា   គឿ្រងប្រដាប់ពិទូរ្យ ភក្សាហារទឹកដោះសប្បិ អាវុធស្តាំម្ជុល អាវុធឆ្វេងឈើច្រត់ ពាហនៈ លា។
ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍	កិរិណីទេវី	សៀតផ្កាមណ្ឌា  គ្រឿងប្រដាប់មរកត  ភក្សាហារសណ្តែក ល្ង អាវុធស្តាំកង្វេរ អាវុធឆ្វេងកាំភ្លើង ពាហនៈដំរី ។
ថ្ងៃសុក្រ	កិមិរាទេវី	សៀតផ្កាចង្កុលណី  គ្រឿងប្រដាប់បុស្សរាគ័ម ភក្សាហារចេកណាំវ៉ា អាវុធស្តាំ ព្រះខ័ន ឆេ្វងពិណពាហនៈក្របី ។
ថ្ងៃសៅរ៍	មហោទរា	សៀតផ្កាត្រកៀត  គ្រឿងប្រដាប់នីលរត័ន៍  ភក្សាហារសាច់ទ្រាយ អាវុធស្តាំ កងចក្រ  ឆេ្វងត្រីសូល៍ ពាហនៈក្ងោក ។